Yapay zekalı sahtekarlık hadiseleri son yıllarda süratli bir gelişim gösterdi. Bilhassa deepfake ismi verilen görüntü ve görseller, gerçeğinden ayırt edilemeyecek kadar inandırıcı hale geldi. Bu durum, kullanıcıları önemli tehlikelerle karşı karşıya bırakıyor. Toplumsal medya dolandırıcılığından kimlik hırsızlığına kadar birçok risk barındıran bu geçersiz içerikler, kolay lakin tesirli sistemlerle tespit edilebiliyor.
Yapay zeka sahteciliğini manaya yolları
En temel adım olarak bilakis görsel ve görüntü arama tekniğine başvurulabilir. Google Lens ile bir görselin internette diğer hangi kaynaklarda yer aldığı basitçe öğrenilebiliyor. Şayet birebir görsel farklı isimlerle, farklı sitelerde ya da stok içerik platformlarında bulunuyorsa, görselin gerçek olmadığı ortaya çıkabiliyor.
Benzer halde, Deepware üzere araçlar da görüntülerin yapay olup olmadığını tespit etmede kullanılabiliyor. Toplumsal medya profillerinde yer alan kuşkulu görseller de, görsel adresi kopyalanarak Google Görsel Arama üzerinden incelenebiliyor.
Artan görüntü aramalarındaki sahtekarlıklara karşı canlı etkileşim testi öne çıkıyor. Manzaralı arama sırasında karşı taraftan başını süratlice yana çevirmesini istemek, düzmece imgelerin anlaşılmasını sağlıyor.
Gerçek olmayan bir imaj bu hareketi doğallıktan uzak bir formda, robotik biçimde yapıyor. Birebir formda, doğaçlama cevap gerektiren sorular karşısında yapay zeka epey bocalıyor ve bu durum çarçabuk fark ediliyor.
Bu uygulama, iPhone’ların pil ömrünü kısaltıyor!
Yapılan testler, Google Chrome’un Safari’ye kıyasla iPhone’ların pil ömrünü kısalttığını ortaya koydu. Bu sonuç, herkesi epey şaşırttı.
Yüz sözlerindeki tutarsızlıklar da derin sahtekarlıkları ortaya çıkarmada kıymetli bir gösterge diyebiliriz. Beşerler doğal olarak hislerini yüzlerine yansıtırken, yapay zeka sistemleri bu sözleri taklit etmekte hala yetersiz kalıyor. Konuşurken ağız hareketlerinin dudaklarla uyumsuz olması ya da sözlerin yetersizliği, içeriğin uydurma olduğunu gösterebiliyor.
Yapay imgelerde fizikî ayrıntılar da inandırıcılığı baltalıyor. Bilhassa ellerin doğallıktan uzak görünmesi ve garip el hareketleri bu duruma örnek olabilir. Kişinin etrafıyla olan etkileşimi de incelenmesi gereken öteki bir nokta diyebiliriz. Gerçek manzaralarda beden hareketleri etrafla uyumluyken, düzmece içeriklerde kişi adeta art plandan kopuk bir halde yer alıyor.
Seslerdeki robotik tonlama yahut vakit zaman duyulan bozulmalar da içeriğin yapay olduğunu ele veriyor. Gerçek bir konuşmada bu cins kesintiler ya da yapay tınılar görülmezken, geçersiz içeriklerde ses doğallığını yitiriyor. Bu ses bozulmaları sadece yapay zeka temelli sistemlerde değil, onları hazırlayan şahısların gereğince ince ayar yapmamasından da kaynaklanıyor.
Objelerle olan etkileşimlerdeki başarısızlık da geçersiz içerikleri ortaya çıkaran bir diğer öge. Şapka, gözlük üzere objelerin yüze oturuş biçimi, masayla olan temas ya da yiyeceklerle kurulan fizikî ilgi sahicilik testlerinde ayrıntılı olarak ele alınıyor.
Günümüzde deepfake içeriklerin sayısı ve inandırıcılığı giderek artıyor. Lakin dikkatli ve şuurlu bir kullanıcı, birkaç temel denetimle bu geçersiz içerikleri tespit edebiliyor. Pekala siz bu husus hakkında ne düşünüyorsunuz? Görüşlerinizi aşağıdaki yorumlar kısmından bizimle paylaşabilirsiniz.
